HOME     ALL POSTS     WONDER TEAM     CONTACT

ΤΙ.ΝΑ.ΚΑΝΕΙΣ.

Η βία γενικώς είναι για μένα κάτι αδιανόητο.

Η βία, σε οποιαδήποτε μορφή της, είναι από τα φαινόμενα που δεν καταλαβαίνω το λόγο ύπαρξης τους.

Η ενδοοικογενειακή βία, ειδικότερα, με θυμώνει και με θλίβει τόσο που νιώθω ότι κάτι πρέπει να κάνω, κάπως να αντιδράσω, κάπως να βοηθήσω- προς το παρόν με τη φωνή, με την πένα , με αυτό το χώρο.

Ποιός , λοιπόν, δίνει σε κάποιον το δικαίωμα να πονέσει κάποιον άλλον?

Πώς φτάνει ως εκεί?

Τί είναι αυτό που τον ωθεί να το κάνει?

Χαμηλή αυτοεκτίμηση και προσπάθεια να φανεί δυνατός , να αποδείξει την αξία του.

Παραδοσιακά στερεότυπα συμπεριφοράς- «ο πατέρας μου έδερνε, αυτός είναι ο άντρας ο σωστός.»

Παθολογική ζήλια, κτητικότητα, αίσθημα ιδιοκτησίας.

Διπλή προσωπικότητα, πάντα. Το καλό παιδί , ο καλός οικογενειάρχης, δε «δίνει δικαιώματα».

Τιμωρώ τη γυναίκα μου ή τα παιδιά μου γιατί δε συμπεριφέρονται σωστά.

Αυτά είναι μερικά από τα κίνητρα και τα χαρακτηριστικά του προφίλ του θύτη.

Όταν ήμουν μικρή, καθώς μεγάλωνα σε μια μικρή, κλειστή, συντηρητική κοινωνία, άκουγα τις γυναίκες γύρω μου, να ψιθυρίζουν στις βεγγέρες τους για γνωστές τους που τις έδερνε ο άντρας τους συστηματικά. Εκείνες ένιωθαν οίκτο για τα θύματα αλλά δεν έκαναν κάτι γιατί «πού να μπλέκεις..»

Έφριττα στο άκουσμα, κυρίως από γιαγιάδες , της φράσης «Έτσι είναι οι άντρες- και θα απατήσουν και θα χτυπήσουν. Τί να κάνεις, παιδάκι μου?»

ΤΊ. ΝΑ. ΚΑΝΕΙΣ.

Καταλαβαίνω πώς και γιατί το έλεγαν. Είχαν μεγαλώσει σε μια κοινωνία που, όντως, τους είχαν μάθει ότι ο άντρας σου είναι ιδιοκτήτης του κορμιού και της ψυχής σου. Είχαν μεγαλώσει σε μια κοινωνία που η γυναίκα δεν είχε δικαίωμα να σπουδάσει , να έχει δική της δουλειά, να έχει δικά της λεφτά, να έχει δική της φωνή. Δεν είχε δικαίωμα να χωρίσει. Πολλές φορές δεν είχε δικαίωμα καν στην επιλογή του συζύγου της.

Μετά, οι νεότερες γυναίκες, πάλι τα δέχονταν, αυτές όχι αδιαμαρτύρητα. Αλλά πάλι δε δρούσαν. «Αυτός έχει τα λεφτά, θα μου πάρει τα παιδιά, τί θα πει ο κόσμος.»

Και η κοινωνία ήξερε. Και η κοινωνία σιωπούσε.

Και η κοινωνία ξέρει. Και η κοινωνία σιωπά.

Αυτό που έχει αλλάξει τώρα είναι ότι δεν το δεχόμαστε πια σαν δεδομένο.

Αυτό που έχει αλλάξει τώρα είναι ότι έχουμε τη δύναμη της γνώσης και της πληροφορίας.

Τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα αυξάνονται θεαματικά από το 2014 ως το 2018- αυτά είναι όσα ελάχιστα καταγγέλονται επίσημα.

Μες στην περίοδο της καραντίνας οι κλήσεις στη γραμμή 15900 της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, από 325 τον Μάρτιο , έφτασαν τις 1.025 τον Απρίλιο.

Κι εδώ, ας σημειωθεί ότι μόνο το 1/3 των θυμάτων καταγγέλει.

Αυτό που πάει να αλλάξει είναι ότι ενθαρρύνονται τα θύματα να καταγγείλουν , προστατεύονται από κράτος και οργανώσεις , αλλάζει η νομοθεσία .

Αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι να ξεριζώσουμε το κακό από τη ρίζα.

Η νοοτροπία μιας ολόκληρης κοινωνίας, η ανατροπή των στερεοτύπων ότι ο άνδρας υπερέχει, είναι δυνατός , η γυναίκα ή τα παιδιά είναι κτήμα του.

Αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι το αφήγημα των μέσων ενημέρωσης, ότι ο άνδρας «θολώνει» από πάθος, τον «τυφλώνει» η ζήλια. Καμία δικαιολογία. Καμία ανοχή.

Αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι η διαπαιδαγώγηση από το σπίτι και το σχολείο μέσα από ειδικά προγράμματα. Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν να μη δέχονται τη βία αλλά και να μην την ασκούν.

Αυτό που πρέπει να αλλάξει είμαστε εμείς.

Να ενημερωθούμε , να ακούσουμε, να μιλήσουμε, να βοηθήσουμε, να αγκαλιάσουμε.

Να δράσουμε.

Να μην αφήσουμε καμία γυναίκα, κανένα παιδί, κανέναν άνθρωπο να βιώνει αυτόν τον εφιάλτη.

Να φτιάξουμε έναν κόσμο που όλοι θα ζουν με ειρήνη, γαλήνη, αγάπη.

Να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο καλύτερο από εκείνον που βρήκαμε.

Μαργαρίτα Χαλά

 

ΠΗΓΕΣ

VOGUE GREECE, ΙΟΥΝΙΟΣ 2019

Newpost.gr

Womensos.gr

©2020 Wonder Woman. All Rights Reserved. Designed By Magy Michail

Search